Over mij
Ik ben Patty, het gezicht achter Studio KleinGeluk.
Bij Studio KleinGeluk vind je dagbesteding waar aandacht, gezelligheid en en momenten van geluk centraal staan. Op deze pagina vertel ik je graag wat meer over wie ik ben.
Mijn naam is Patty van Amsterdam. Ik ben 36 jaar en kom uit Noordwijkerhout. Hier woon ik met veel plezier met mijn man, dochtertje en 2 katten. In mijn vrije tijd ben ik graag creatief bezig, vind ik het leuk bordspelletjes te doen, bezoek ik graag kringlopen en ben ik lid van een toneelvereniging.
Mijn werkervaring is heel divers. Van jong tot oud. Van langdurige zorg cliënten tot jongeren met een eerste psychose. Van eerste lijn huisartsenzorg tot klinische opnames en forensisch kader. Van alles heb ik gedaan. En niet omdat ik niet weet wat ik wil, maar wel omdat ik veel leuk vind. Ik vind het mooi om een steentje te kunnen bijdragen aan het welzijn van een cliënt. Of dit nou iemand is wie ik van angsten af help of iemand die geniet van samen snoezelen. Ik heb ervaring op gebied van begeleiding en verzorging .
Mijn stage liep ik in de kinder-en jeugdpsychiatrie, voornamelijk met jongeren met autisme en meiden met een eetstoornis. Ik had een bijbaantje in de gehandicaptenzorg en kreeg na mijn diploma (Sociaal pedagogisch hulpverlener & GGZ agoog) al snel een baan. Ik ging werken op de IZO. Een gesloten afdeling in de GGZ met langdurige zorg cliënten die zowel psychisch als somatisch klachten ervaarden. Deze afdeling ging sluiten. Ik ging toen werken op een respijthuis voor jongvolwassenen met een eerste psychose. Ook deze ging helaas sluiten. Ik werd overgeplaatst naar beschermd wonen. Hier miste ik uitdaging en nam ik ontslag. Ik ging aan het werk als CV'er op wederom een gesloten kliniek voor ouderen. En ja raad het al, ook deze ging sluiten. Ik ging tijdelijk werken op een acute opname afdeling/HIC high intensive care. Daarna heb ik een paar jaar in de gehandicaptenzorg gewerkt. Ik ging de opleiding tot autisme specialist volgen. De doelgroep spreekt mij aan en ik ben daarna ook gaan werken als zorgcoördinator voor een organisatie gespecialiseerd in autisme en ADHD. Hiernaast op een dementie afdeling en ook nog even een uitstapje naar forensische jeugdzorg. Daarna als POH-Jeugd en POH-GGZ. Binnen het autisme zag ik mensen die tussen wal en schip vielen. Ze konden niet geholpen worden in de reguliere GGZ omdat ze autisme hadden en konden niet bij een autisme organisatie terecht omdat ze andere problematiek hadden. Ik vind dat ik verstand heb van beiden: autisme en GGZ. Door te snappen hoe het brein werkt bij iemand met autisme kan ik mijzelf inleven en beter aansluiten met begeleiding/behandeling. Een van de dingen die ik interessant vond waren eetproblemen bij mensen met autisme. Ik ging me hierin verdiepen en uiteindelijk ook in eetstoornissen. Deze combinatie wordt gezien als een moeilijke doelgroep. En juist cliënten die men als moeilijk omschrijft werk ik graag mee.
Zoals je ziet is mijn ervaring heel divers. Ik bied daarom dan ook voor diverse doelgroepen dagbesteding aan, ookal ben ik specialist in autisme.
Studio KleinGeluk is onderdeel van 'Autimaties' Mijn ZZP bedrijfje gespecialiseerd in begeleiding voor mensen met autisme. Indien u meer informatie hierover wilt verwijs ik u naar deze website:
https://pattyvanamsterdam.wixsite.com/autimaties
Mijn weg naar Studio KleinGeluk
Mijn verhaal
Mijn vader had parkinsondementie. Thuis ging het niet meer en wij vonden dat hij een dagbesteding nodig had. Ergens wist hij dit ook en hij stond hier ook niet negatief tegenover. Totdat de wereld van 'dagbesteding' voelde als een wereld naar je ondergang. Het ene moment woon je nog thuis, doe je alles zelfstandig en het volgende moment kom je op een dagbesteding waarbij je liedjes moet zingen en voorgelezen wordt. 'Ik ben geen klein kind' zei hij. De activiteiten an sich kunnen best gezellig zijn maar het voelde zinloos voor hem. En dat snap ik. Ik kwam zo op het idee om een nuttige dagbesteding op te zetten. Velen die dagbesteding volgen zouden veel liever werken of studeren. Volledig meedraaien in de maatschappij. Maar dit wordt belemmerd door een beperking of probleem. Bij studio KleinGeluk werken we om jouw probleem heen door je in je kracht te zetten. Iemand met een verstandelijke beperking kan misschien wel heel goed poppen aankleden, iemand met dementie kan wellicht heel goed vouwen en strijken. Natuurlijk houden we rekening met jouw problemen, maar laat het je probleem zijn en niet je identiteit.
Ik heb zelf long covid en kwam zo terecht op een reintegratieplek bij Happy Flower, een bloemenwinkel waar mensen werken met een afstand tot de arbeidsmarkt. Hoewel het een dagbesteding is, voelde het als werk. Je voelt je nuttig. Zo kwam ik op het idee van 'winkeltje'. Maar ook nuttig zijn door wat bij te dragen aan de toekomst: duurzaamheid. Vandaar de keuze voor tweedehands. En dan de babykleertjes, omdat ik cliënten vaak zie glunderen bij het zien van kleine kinderen en baby's. Voor ouderen kan het leuk zijn als herinneringen aan vroeger, voor jonge meiden wellicht om lekker te frutselen met die schattige kleertjes, voor mensen met een beperking het sensorisch aspect van zachte stofjes. Inmiddels zijn mijn beiden ouders jong overleden, maar zij zijn wel een inspiratiebron. Zonder mijn vaders ziekte had ik niet op het idee gekomen voor deze dagbesteding. Zonder mijn long covid had ik nooit deze reintegratieplek gehad en was ik niet op dit idee gekomen. Hoewel ik een hoop van wat ik kon voor mijn ziek zijn niet meer kan (mijn beperking) zie ik ook de geluksmomentjes. Hoe ik kan lachen met vrijwilligers, hoe blij ik kan worden van kindjes in de winkel, hoe ik vrolijk word van de nieuwe binnen gekomen kleertjes die zo schattig zijn. Als je 10 jaar geleden zou aangeven dat ik dit zou doen had ik je waarschijnlijk uitgelachen. "Met mijn diploma's kleertjes vouwen?' Maar toch, ik ben nu misschien nog wel veel gelukkiger dan in een hoge functie. Gewoon puur door die kleine momenten. Studio KleinGeluk. Plezier in het hier en nu.
Studio KleinGeluk, niet het standaard type dagbesteding waar men aan denkt bij het woord dagbesteding. En dat doe ik bewust. Er miste naar mijn inziens een vorm van dagbesteding voor ouderen en GGZ cliënten die zinvol is en nog midden in de maatschappij. Nuttig zijn is belangrijk. In eerste instantie was de dagbesteding dan ook gericht op senioren -opgestart als 't AnkerAtelier- (Inmiddels is het voor iedereen toegankelijk). Het ontstaan van het idee heeft een lang verhaal. Deze wil ik met jullie delen.
Een persoonlijk verhaal, met een missie. Dat is ook iets waar ik voor sta: jezelf zijn. Begeleiders verwachten vaak dat cliënten zich open stellen, ik vind dat je dit dan zelf ook moet doen. Zo weet je wie je voor je hebt. Dat ik niet alleen 'de professional' ben, maar een mens die professioneel is. Dat maakt mijn begeleiding denk ik luchtig, een minder formele sfeer waar je je snel op je gemak voelt. Ik krijg van cliënten te horen dat ik 'echt' ben. En ik ben er van overtuigd als je 'echt' bent mensen dit voelen. Je voert geen trucjes uit, maar bent mens. 2 mensen tegenover elkaar, 2 mensen samen. Misschien heb ik de kennis over jouw problemen, maar jij bent de enige die alle ervaring heeft over jou zelf. Door dit te combineren en samen te werken kunnen we doelen bereiken. Kleine geluksmomentjes. Studio KleinGeluk.
Geluk is niet altijd vanzelfsprekend in het leven. Mensen komen vaak niet naar een dagbesteding omdat zo gelukkig zijn. Er ligt een behoefte. Samen gaan we kijken waar jouw behoefte ligt en hoe we hier aan kunnen voldoen.
Het idee voor studio KleinGeluk (voorheen 't AnkerAtelier) is ontstaan door een ongelukkige periode die ik heb meegemaakt. Hoe heftig ook, het is ook mooi dat hier iets uit kan bloeien.
"Kleine momenten kunnen groot verschil maken in iemands dag."